Ölen ‘andı’ o da sende saklıdır

“Kalbin bir gün seni sevgiliye götürecek.
Ruhun bir gün seni sevgiliye taşıyacak.
Sakın acında kaybolma.
Bil ki çektiğin acı bir gün dermanın olacak demiş Mevlana.”
Nefsin ölümü mü?
Nefesin bitişimi?
Yaşamla ilgili çok kesin olan nokta, bir anda  sona ereceğidir. İnsan ne kadar yaşayacağını bilemiyor tabii. Ancak, ölümün farkındalığıyla yaşamak insan için zordur.
Ta ki son nefesine kadar…
Eeee nefs de var…
Bu arada  tahammül edemediğimiz “belirsizlik” hali de var.
Ölümün farkında olmak, insana mahsus çünkü hakikat gerçeğinde idrak, sadece bizde var.
Düşünsenize ölüm diye bir gerçek var ve ne zaman geleceği konusunda hiçbir kadim öğreti öngörülebilir ve tahmin edilebilir olduğunu söylemiyor.
İnsan ancak ölümlü olduğunu fark ederse arzularını tamamlamak için sonsuz zamanı olmadığını hatırlıyor. Bunu bilinç seviyesinde tutan her insan  için ‘anın’ önemi  var.
2000 yılından beri ‘kişisel gelişim’ sektöründeyim… Evet sektör haline geldi.
İnziva kampları, eğitimler, atölyeler, alınan sertifikalar derken.
Heee bir de online bilmem kaç saatte koç olma vaadleri.
Arayışlar arayışlar…
Tekamülünü tamamlamaya gelen  insanoğlu, hayatını anlamlandırmak için hep gerçeği görmezden gelir. Doğumunu hatırlamadığı için ölüm de hep uzak gelir kendine.
Sonra deneyim dediğimiz olaylar bize keşke ve iyikileri getirir.
Bazen de şunu sorar  insan;
Benim bu hayattaki varlığımın,  amacı ne???
Yüzleşmeye hazır olduğunuz bir anda kendinize cesaretle eğilip bu soruyu sorduğunuzda hemen cevap gelmeyebilir.
Bunun da bir anlamı var…
Bu sessizlik halini gözlemlerken gösterdiğiniz sabır da bu yolculukta başka bir öğreti aslında.
Yada sabırsızlık…
Pişmanlık…
Bir yerden kendime doğru yol almaya başlayayım derken bu denli suçlama hali bizi kendimizi olduğumuz gibi kabul etmekten de sevmekten de alıkoyabilir.
Doğduğunu hatırlamayan insanoğlu ölüm gerçeğini olduğu gibi kabul ettiği gün yaşamın her anının içindeki mucizeyi de yaşamayı kendine hak görür. Çünkü bilir ki  hiçbir karşılaşma tesadüf değildir.
Ve o an içinde yaşadığı her ne varsa eşsizdir. Olayların ve insanların tamamı biriciktir.
İnsan; doğar, büyür, ölür. Sadece bir an içinde değil.
Her nefeste.
Anı ve bizi ölümsüz kılan ise aldığımız ve verdiğimiz her nefesin farkına varmak dileğiyle…
Nasıl mı???
Sor bakalım biraz…
Ayça Tülüce

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir